Zamek Fava w Posadzie
Pierwsza informacja o zamku Fava pochodzi z 1275 roku. Jest on zaznaczony na pizańskiej mapie morskiej. Data jego budowy nie jest znana przypuszczalnie był to XII lub XIII wiek. Zbudowany został na wapiennym wzgórzu górującym nad otaczającą go równiną, oraz ujściem rzeki Posada i znaczną część wschodniego wybrzeża Sardynii. Odgrywał strategiczną rolę w obronie terytorium właśnie ze względu na możliwość wykrycia nadciągających wrogów zarówno od strony lądu, jak i morza. Za fundatorów zamku uważa się ród Visconti władców jednego z czterech królestw Sardynii giudicato Gallura.
W pierwszej kolejności zbudowana została masywna kamienna wieża na planie kwadratu o boku 7,5m której mury miały 1,4m grubości. Wysoka na 20m zwieńczona krenelażem posiadała trzy kondygnacje. Umieszczone po wschodniej stronie wejście znajdowało się wysoko ponad ziemią około 4,5 m nad poziomem dziedzińca. Było dostępne jedynie po drabinie, którą można było szybko odsunąć, aby uniemożliwić wejście wrogom. Pełniącą rolę strażnicy wieżę zbudowano z częściowo obrobionych wapiennych ciosów.
Rozbudowa strażnicy polegała na otoczeniu wieży murem obwodowym z blankami i gankiem dla obrońców. Wzniesiony został na nieregularnym planie dostosowanym do szczytu wzniesienia. Bramę umieszczono w kurtynie północnej. Na niewielkim dziedzińcu powstały budynki gospodarcze oraz trzy cysterny na wodę zasilane deszczówką. Na wschodnim zboczu wzniesienia powstał zamek dolny. Pod koniec XIII wieku zamek stał się własnością pizańskiego rodu Della Gherardesca. W 1324 roku został zdobyty przez wojska aragońskie. Podczas toczących się w XIV wieku wojen aragońsko-arborejskich kilkukrotnie przechodził z rąk do rąk. W 1409 roku , po ostatecznym pokonaniu królestwa Arborei w bitwie pod Sanluri zamek Fava stał się własnością Hiszpanów i został przekazany w lenno rodzinie Carroz. W 1431 roku Posada i kilka okolicznych wsi utworzyły baronię.
Stałe zagrożenie wybrzeża Sardyni ze strony Turcji oraz piratów spowodował że zamek aż do XVII wieku pełnił funkcje militarne. Nękani najazdami mieszkańcy Posady przenieśli się na wzgórze aby skorzystać z ochrony jaką zapewniał zamek. Miasteczko otoczono murami tworząc z zamkiem jedną twierdzę. Dzięki tej rozbudowie aby dostać się na zamkowy dziedziniec trzeba było pokonać trzy bramy.
Do naszych czasów zamek Fava dotrwał w postaci ruiny. Zachowały się pozostałości murów obwodowych ze śladami blanków, świadczące o obronnym charakterze budowli oraz imponująca wieża, która dominuje nad krajobrazem. Z jej szczytu roztacza się rozległy widok na dolinę rzeki Posada i wschodnie wybrzeże Sardynii. Na dziedzińcu zobaczyć można dawne cysterny na wodę deszczową oraz fundamenty zabudowań.
Ciekawa legenda dotyczy nazwy zamku Fava co po polsku znaczy bób. Według niej około 1300 roku flota Turków wylądowała na brzegach wyspy i oblegała Posadę, próbując zdobyć ją głodem. Aby oszukać oblegających, mieszkańcy Posady nakarmili gołębią ostatnią garścią bobu jaką posiadali i wypuścili lekko go wcześniej raniąc w kierunku obozu Turków. Fortel się udał bo oblegający złapawszy gołębia zobaczyli że żołądek ma pełen bobu co świadczyło że obrońcom nie brakuje zapasów jedzenia. W ten sposób Turcy przecenili zasoby żywnościowe wyspiarzy i przekonani o beznadziejności sytuacji, przerwali oblężenie i opuścili wybrzeże wyspy.
